TALOQING GETEROTOPIK AUTOTRANSPLANTATSIYASINI YANGI EKSPERMENTAL MODELI
##article.subject##:
GATS, splenektomiya, oq pulpa, katta charvi, geterotopik avtotransplantatsiya##article.abstract##
Maqsad: teri osti yog'iga taloq bo'laklarini joylashtirish orqali geterotopik taloq avtotransplantatsiyasining yangi eksperimental modelini ishlab chiqish.
Material va Metodlar: TMA vivariysida eksperimental va boshqa ilmiy maqsadlarda foydalaniladigan umurtqali hayvonlarni muhofaza qilish bo‘yicha Yevropa konventsiyasi talablari asosida 300-400 gramm og‘irlikdagi, 3 oydan 4 oygacha bo‘lgan 88 bosh nasldor kalamushlarda eksperimental tadqiqotlar o‘tkazildi.
Natijalar: 4 ta hayvonda teri osti yog'iga taloq bo'laklarini implantatsiya qilish bo'yicha eksperimental tadqiqotlar o'tkazildi. Implantatsiya qorin bo'shlig'ining o'rta chizig'i bo'ylab kesilgan joyda amalga oshirildi. Splenektomiya standart sharoitlarda amalga olib borildi. Aponevroz usti bo'shliqda cho'ntak kesilib, u yerga jarrohlik yarasi tikilgan holda teri osti yog'iga taloqning bir qismi joylashtirildi. 15 va 30-kunlarda morfologik o'rganish uchun material olindi. 15-kuni taloqning bir bo'lagi katta charvi bilan o’raldi va teri ostiga joylashtirildi , tajribaning 30-kunida terida biroz yupqalashgan, engil giperkeratoz qayd etilgan. Yog' bezlari kattalashgan. Kollagen tolalari yupqalashgan, murakkablashgan, tomirlar atrofida bitta limfotsitlar topilgan. Perifokal reaktsiyaga ega bo'lgan yagona tikuv o'choqlari mavjud. Tadqiqotlar shuni ko'rsatdiki, taloq avtotransplantatsiyasining izolyatsiya qilingan lokalizatsiyasida nekroz va to'qimalarning lizisi qayd etilgan. Ma'lumki, katta charvi qorin bo'shlig'ining boshqa qismlariga infektsiya tarqalishini oldini olishi , yallig'lanish intraperitoneal markazida cheklash uchun yordam beradi, u begona jismlarni o'rashga qodir.
Xulosa. Eksperimental hayvon tanasida splenektomiya gemostaz va immun tizimida sezilarli buzilishlar bilan birga keladi, bu geterotopik taloq avtotransplantatsiyasini amalga oshirishning maqsadga muvofiqligini asoslaydi. Biroq, taloqning geterotopik avtotransplantatsiyasining an'anaviy usullarini amalga oshirishda implantning infitsirlanishi yoki nekrozi bo'lsa, laparotomiya orqali umumiy anesteziya ostida qayta jarrohlik aralashuvini talab qiladi, bu operatsiyadan keyingi asoratlar ma'lum chastotaga ega, bu esa kamroq travmatik implantatsiya usullarini izlashga olib keladi. Taloqning geterotopik avtotransplantatsiyasining yangi ishlab chiqilgan usuli, taloqning bo'laklarini teri osti yog'iga implantatsiya qilishdan iborat bo'lib, charvi bilan qoplangan taloq nekrozi yoki allotransplantat infektsiyasi holatlarida bizni minimal jarrohlik bilan cheklash ya`ni mahalliy og’riqsizlantirish ostida nekroz bo’lgan taloqni olib tashlash imkonini beradi.
Библиографические ссылки
Агаджанян В.В., Кравцов С.А., Пронских А.А., Новокшонов А.В., Агаляранц А.Х., Корнев А.Н., Баховудинов А.Х., Бабушкин Ю.Н., Бабушкин Ф.Ю., Устьянцев Д.Д., Федоров М.Ю. К вопросу об рганизации и лечении при массовом поступлении пострадавших // Политравма. – 2021. - № 2. – С. 19-26.
. Масляков В.В. Консервативное лечение травм селезенки // Успехи современного естествознания. – 2011. – № 11. – С. 34-37.
Алексеев В.С. Морфофункциональное обоснование операций на гастроспленопанкреатическом комплексе и профилактика осложнений при вынужденной спленэктомии (экспериментально-клиническое исследование): Дисс. на соис. уч. ст. док. мед. наук. - Санкт-Петербург, 2016. – 326 с.
Афендулов С.А., Ландо М.Н., Борисов А.И. Способ аутотрансплантации ткани селезенки. Патент РФ № 2162659. Дата публикации 10.02.2001.
Bongard F.S., Lim R.C. Surgery of the Traumatized Spleen // World J. Surg. – 2015. – № 6. – P. 391–397.
Karahan O. Evaluting the effectiveness of spleen autotransplantation into the liver and the omentum // Brasil Lek Listy. - 2013. - № 3. – Р. 458–462.
Кирпатовский И.Д., Смирнова E..Д. Основы оперативной техники пересадки органов. – М.: Медицина, 1972. – 259 с.
Тверитнева Л.Ф. Гетеротопическая аутотрансплантация селезеночной ткани при травме селезенки : автореферат дис. ... канд. мед. наук : Москва, 1990.- 24 с.
