TAJRIBA HAYVONLAR MODELIDA ORQA MIY JAROHATI BIOMARKERI S100B NI IMMUNOKIMYOVIY BAHOLASH

##article.authors##

  • HIKMATULLAYEV Ruxulla Zabixullayevich

##article.subject##:

S100B oqsili; orqa miya jarohati; eksperiment; immunoximiya

##article.abstract##

Orqa miya travmasiga (OMT) biomarkerlarni joriy etish o'tkir fazada klinik qarorlar qabul qilishni qo'llab-quvvatlash uchun foydali vosita hisoblanadi. S100b asab tizimiga xos deb hisoblangan. OMT holatlarida bu oqsil asab hujayralaridan ajralib chiqadi va turli MNT holatlarida uning konsentratsiyasi orqa miya suyuqligida va qonda ortadi. So'nggi 20 yil davomida OMTdan keyin to'qimalar, zardobda yoki orqa miya suyuqligida S100b ning prognostik roli bo'yicha bir nechta eksperimental va in vivo tadqiqotlar o'tkazildi, natijada bu biomarker orqa miya shikastlanishining dastlabki bosqichlarida real vaqt ko'rsatkichi bo'lishi mumkin degan xulosaga kelindi. Eksperimental tadqiqotlarda zardobdagi va orqa miya suyuqligidagi S100b darajalari qisqa vaqt ichida tez ko'tarildi, keyin asta-sekin pasaydi va jarohatdan bir necha kun o'tgach normal darajaga yetdi. Bundan tashqari, S100b orqa miyaning dastlabki shikastlanishining prediktor sifatida o'rganildi, bu OMT og'irligini to'g'ridan-to'g'ri aks ettiradi. Umurtqa pog'onasi sinishi va orqa miya jarohati bo'lgan bemorlarda ham S100b zardobi darajasining sezilarli o'zgarishlari kuzatildi. S100b oqsili orqa miya jarohatidan keyin orqa miya shikastlanishi darajasini va jarohatdan 14 kun o'tgach nevrologik natijalar darajasini erta aniqlash uchun foydali vosita bo'lishi mumkin.

Библиографические ссылки

Burns AS, Ditunno JF. Establishing prognosis and maximizing functional outcomes after spinal cord injury: a review of current and future directions in rehabilitation management. Spine. 2001;26(24S):S137–S45. doi: 10.1097/00007632-200112151-00023.

2.Norton L. Spinal Cord Injury, Australia, 2007-08. Canberra: Australian Institute of Health and Welfare ; 2010

3.Van Middendorp J, Hosman A, Pouw M, Van De Meent H. Is determination between complete and incomplete traumatic spinal cord injury clinically relevant? Validation of the ASIA sacral sparing criteria in a prospective cohort of 432 patients. Spinal Cord. 2009;47(11):809. doi: 10.1038/sc.2009.44.

van Middendorp JJ, Goss B, Urquhart S, Atresh S, Williams RP, Schuetz M. Diagnosis and prognosis of traumatic spinal cord injury. Global spine journal. 2011;1(01):001–8. doi: 10.1055/s-0031-1296049.

van Middendorp JJ, Sanchez GM, Burridge AL. The Edwin Smith papyrus: a clinical reappraisal of the oldest known document on spinal injuries. European Spine Journal. 2010;19(11):1815–23. doi: 10.1007/s00586-010-1523-6

Kirshblum SC, Burns SP, Biering-Sorensen F, Donovan W, Graves DE, Jha A, et al. International standards for neurological classification of spinal cord injury (revised 2011) The journal of spinal cord medicine. 2011;34(6):535–46. doi: 10.1179/204577211X13207446293695

Kwon BK, Streijger F, Fallah N, Noonan VK, Bélanger LM, Ritchie L, et al. Cerebrospinal fluid biomarkers to stratify injury severity and predict outcome in human traumatic spinal cord injury. Journal of neurotrauma. 2017;34(3):567–80. doi: 10.1089/neu.2016.4435.

8.Lopez AD, Mathers CD, Ezzati M, Jamison DT, Murray CJ. Global burden of disease and risk factors. New York: Oxford University Press ; 2006.

9.Tator CH. Review of treatment trials in humanspinal cord injury: issues, difficulties, and recommendations. Neurosurgery. 2006;59(5):957–87. doi: 10.1227/01.NEU.0000245591.16087.89.

Wyndaele M, Wyndaele J-J. Incidence, prevalence and epidemiology of spinal cord injury: what learns a worldwide literature survey? Spinal cord. 2006;44(9):523. doi: 10.1038/sj.sc.3101893.

Загрузки

##submissions.published##

2025-02-11