КОРАНИЧЕСКИЕ ОСНОВЫ ПРЕДПОЧТЕНИЯ ТЮРКСКОГО ЯЗЫКА И ЯЗЫКА НАРОДА У АЛИШЕРА НАВОИ
Ключевые слова:
Навои, Коран, аяты, тюркский язык, персидский язык, родной язык, народ, исламское руководствоАннотация
Одним из величайших деятелей истории тюркской литературы является Алишер Навои, в эпоху которого персидский язык использовался как основной язык литераторов. Навои, который был авторитетом в вопросах персидского и турецкого языков, в своем произведении "Мухакаматуль-лугатайн" доказал, что тюркский язык превосходит персидский в таких аспектах, как литературные искусства, грамматика и фонетика. Более того, Навои считает, что предпочтение тюркского языка как родного важно для общения с народом на их родном языке. Алишер Навои — ученый, философ и суфий, обладающий глубокими знаниями в области литературных, социальных наук, толкования, хадисов, калама, фикха и суфизма. Его произведения, стихотворения и идеи являются проявлением его богатых знаний. Мнения Навои о важности обращения к народу на его родном языке соответствуют аятам в суре "Бакара", "Рум", "Худжарат" и "Рахман" в Коране. В данной статье будут рассмотрены предпочтения Навои в отношении тюркского языка и языка народа в контексте этих аятов.
Библиографические ссылки
Ali Şir Nevâyî. (1961). Mecâlisü’n-nefais (Süyme Ganiyeva, Ed.). Uzbekistan SSR Fanlar Akademyası, Taşkent, s. 164.
Akkaya, M. (2011). Filozofça Dil Felsefesi. İstanbul: Belge Yayınları.
Ata, A. (2023). Ali Şir Nevaî ve Dil. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 8(2), 529-535. https://doi.org/10.32321/cutad.1348350
Bilgin, A. (2020). Muhâkemetü’l Lugateyn, Dia, C. 30, S. 395-396. Ankara.
Borovkov, A. K. (1954). Özbek Yazı Dilinin Kurucusu Ali Şir Nevaî. (Rasime Uygun, Trans.). Today Belleten, 59-96.
Cabbarov, N. (2025). Ali Şîr Nevâyî’nin Târîh-i Enbiyâ ve Hükemâ Eseri Nadir Bir Siyernâme Örneği. In Alisher Navoiy va sharq renessansi IV xalqaro simpozium materiallari (p. 624). Toshkent: Sahhof.
Camii, A. B. (H. 1275). Balıaristan, Darü't-Tebii'atü'l-Iimire. İstanbul, s. 90-91.
Coşan, M. E. (2010). Başmakaleler 1: İslam Dergisi Başmakaleleri. İstanbul: Server İletişim Yayınları.
Coşan, M. E. (2003). Dilimiz ve Kültürümüz (5th ed.). İstanbul: Server Yayınları.
Coşan, M. E. (2011). Akademik Makaleler E-Kitap (2nd ed.). Server İletişim.
Feyzü’l Furkan, Tefsirli Kur’an-ı Kerim Meâli. İstanbul: Server İletişim.
Kavak, A. (n.d.). Ahmed-i Hânî'ye Göre Toplumsal Ahlâkın İnşa Sürecinde Belirleyici Unsurlar. Muhtelif Şahıs ve Düşüncelerde Ahlâk ve İnşâ - III, Kitao Dünyası, 39-51.
Kanarya, B. (2019). Kur’an ve Hadislerde ‘Dil’ Olgusu. Diyanet İlmi Dergi, 55(1), 13-36. https://doi.org/10.61304/did.429124
Mahdum, A. (2012). Farsça Kaynaklarda Ali Şir Nevâyî. Journal of Turkish Language and Literature, 34(34), 103-155.
Mirzoyev, K. İ. (2016). Yesevî Azeri ve Orta Asya Türk Edebi Mahsullerinde Geçmişten Geleceğe Hoca Ahmed Yesevî Uluslararası Sempozyumu (2nd Vol.). Şenyıldız Yayıncılık.
Okur, K. H. (2016). Yesevî Muhibbi Bir Hanefî Fakîh: Sığnâkî’nin İbadet Dili Anlayışı. Yesevî Azeri ve Orta Asya Türk Edebi Mahsullerinde Geçmişten Geleceğe Hoca Ahmed Yesevî Uluslararası Sempozyumu (2nd Vol.), Şenyıldız Yayıncılık.
Önen, H. (2018). Kur’an’da Lisan Kavramı ve Lisanın Kökeni. The Journal of Academic Social Science Studies [Jasss], 65, 293-303.
Pişgin, Y. (2016). Son İlâhî Kitabın Dili Olarak Arapçanın Seçilmesi. İslam Hukuku Araştırmaları Dergisi, 28, 489-518.
Yıldırım, A. (2016). Din Dili Dinî Dil Ayrımı. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 11(1), 323-346. https://doi.org/10.19129/sbad.54
Yıldırım, Z. (2005). Kur’ân Işığında Dillerin Kaynağı Problemi. Atatürk Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, 22, 88-107.
Yüceer, İ. (2016). Dil Düşünce İlişkisinin Teolojik Boyutu. İslâmî Araştırmalar, 27(1), 42-52.
Yusupova, D. (2025). Ali Şir Nevâyî’nin Hayatı ve Edebi Sanatı. Atlas Akademi.